رزم آور نور همواره به عُرف پایبند نیست...
شاید برقصد در راه رفتن بر سر کار، شاید خیره شود به دیدگان یک بیگانه
شاید از عشق بگوید در نخستین دیدار
شاید به دفاع از باوری برخیزد که نابخردانه می نماید
رزم آوران نور چنین روزهایی را بر خود روا می دارند.
نمی هراسد از اشک ریختن بر دردهای کهنه
نیز نمی ترسد از شادی بر یافته های تازه
اگر لحظه ی مناسب را تشخیص دهد، همه چیز را کنار می گذارد
و سوی ماجرای رؤیایی خویش راه می افتد.
آنگاه که احساس کند به حریم پایداری خویش رسیده است
میدان نبرد را ترک می گوید و از جنون نامنتظره ی خویش احساس گناه نمی کند.
رزم آور نور روزگار خویش را برای عرضه ی نقشی که دیگران برایش برگزیده اند،
هدر نمی دهد !
راهنمای رزم آور نور/ پائولوکوئلیو
